Eduardo Uriarte

Halabeharrez une honetan nire Escarlata O'Hara maitea agertu behar zen, askotan erabili baitut pertsonaia hori euskal nazionalismoaren benetako izaera azaltzeko. Amaieran senarrak utzi zuen Haizeak eramana filmaren emakume heroia "benetan, maitea, hori berdin zait" esanez, nahiz eta protagonistak ondokoa esan: "zer egingo dut". Gero gertatu zena ez zen hainbesterako izan. Hegoaldeak indar handia du, eta kulturari eta folkloreari dagokionez Ipar Amerikako guda zibilaren garaileak nahasi zituen; garaileak iparraldearen aldeko errepublikarrak ziren, eta kontserbadoreago eta erreakzionarioago ere bihurtu ziren. Seguru aski laster inozo bat topatuko zuen -emakumeak bazituen horretarako armak- eta ongi amaituko zuen.

Porrota eta apalkuntza apur bat ondo etorri zitzaien Hegoaldeko pertsonaia harroei, nire Escarlata O'Hara maiteari bezala. Eta nork esango luke alderdiak, alderdi demokratak, kasta baten hondamenaren eta narriaduraren gainean modernizatzeko eta irekitzeko prozesu bat hasiko zuela, Alderdi Errepublikarraren ezkerraldetik igaroko zela eta amaieran nor eta afroamerikar bat EEBBetako presidente izango zela, munduko herri boteretsueneko presidente alegia. Garaipenaren osteko hausnarketak hobetu egiten gaitu alderdi moduan eta baita pertsona moduan ere. Alde batera utzi emakume heroiaren haserrealdia, eta has zaitezte, planarekin iturrira hainbestetan joan ostean..., askatzeko moduko meditazioarekin.
Ematen du oraingoan aldaketa gertatuko dela, demokrazia garbitzeko era egokia eta zuzena baita, askatzen gaituelako, hementxe hainbestetan esan dugun moduan, alderdi bakar batek zuzendutako erregimenetik. Ona da demokraziarentzat, eta baita alderdientzat ere, boteretik irteteko prozedura zibilizatu horrekin ikus dezaketelako (Tullerías edo Neguko Jauregia eraso gabe) bizitza politikoak aurrera jarraitzen duela, eta haiek hobeto jarraituko dutela aurrera porrotaren oinarri izan den horretatik bereiziz gero. Ez egin kasu handirik, hau guztia oso zentzuzkoa da.
Baina askorentzat ez da hain zentzuzkoa izango sozialistek eta kontserbadoreek egindako ezkontza aldaketa hori abian jartzeko. Arazoa da subiranotasun-planekin oso urrun joan zirela eta sistema politikoa hankaz gora jarri zutela; hori dela eta, biak ados jarri behar izan dira elkarrekin ulertzeko. EAJk du PP eta PSE alderdien arteko akordioaren meritua, barez ere gaur egungo funtzioko lehendakari kexatiak: hark, bere politikekin eta joerekin, lortu zuen bi alderdi horiek batzeko miraria.
Aldaketaren protagonisten erronka ondokoa da: ez dadila egun bakarreko lore izan, martxoko idusek ohartarazten duten moduan, egonkortasun politikoa lortzeko gai izan behar du, eta hori funtsezkoa da, horren menpe baitago gainontzeko guztia. Inbestidurak egonkortasun politikoa behar du, gainontzekoa gehigarri moduan egingo da.